Siemens Art Reflektor

O dziełach sztuki

Grafika Brigitte Kowanz z 2010 roku”Zapal się„składa się z dynamicznie kształtowanych rury neonowe zamontowany na błyszczącej czerwonej lakierowanej powierzchni drewnianej. Po bliższym przyjrzeniu się świecące czerwone neonowe lampy tworzą słowo „Light Up”, które jest trudne do rozszyfrowania na pierwszy rzut oka. Kompozycja charakteryzuje się wyraziste linie ułożone prawie w kółko. W szczególności „L” jest mocno przechylone w lewo, podczas gdy pozostałe litery są ułożone w kółko. Litery wydają się blokada i są częściowo pokryte błyszczącą powierzchnią za neonowymi rurkami. Czerwona lakierowana powierzchnia drewniana wydaje się początkowo przypadkowym pluskiem koloru, ale po bliższym przyjrzeniu się ujawnia zewnętrzne linie napisu „Light Up”, które są lekko przesunięte. Dzięki „Light Up” Kowanz pokazuje, jak światło, jako niematerialny znak, wpływa na naszą percepcję. The połączenie neonowego światła i pisania przypomina miejską kulturę znaków, ale zamiast informacji czy reklamy tworzy poetycką refleksję nad Związek między przestrzenią, językiem i światłem.

Wybrane prace i wystawy

• „Zapamiętaj przyszłość” — Galerie Krinzinger, Wiedeń, Austria (2024)
• „Królestwo doświadczenia — niespodziewanie” — LVM, Münster, Niemcy (2021)
• „poetyka rzeczywistości (zakodowana)” — Max Goelitz, Monachium, Niemcy (2021)
• „ZAWSZE DROGA, ZAWSZE Z DALA” — Zürich SBB, Europaallee, Zurych, Szwajcaria (2019—2021)
• „Zagubiony pod powierzchnią” — Muzeum Haus Konstruktiv, Zurych, Szwajcaria (2020)
• „W świetle światła” — La Biennale di Venezia, Pawilon Austriacki, Wenecja, Włochy (2017)
• „Pozycja — N 46°38′47″ E 14°53′31″” — Galerie im Taxispalais, Innsbruck, Austria (2011)
• „Nieskończoność i poza nią” — Muzeum Liaunig, Neuhaus, Austria (2007—2008)
• „In vivo — In vitro” — Max-Planck-Institut, Münster, Niemcy (2006)

O dziełach sztuki

„Skrzydła” jest grupa czterech monumentalnych rzeźb stworzony przez architekta i artystę Daniela Libeskinda na World Expo 2015 w Mediolanie. Każda rzeźba ma dziesięć metrów wysokości, waży 15 ton i jest wykonany z matowego polerowanego aluminium. Ich forma przypomina otwartą parę skrzydeł, a wielokątne struktury są również dostępne od wewnątrz. Po World Expo rzeźby zostały zainstalowane w cztery główne lokalizacje Siemens: Berlin, Monachium, Erlangen i Mediolan. Razem tworzą”Most Innowacji” łączący historycznie ważne miejsca firmy z szerszym światem. W szczególności trzy instalacje w Niemczech stanowią symboliczną oś w sercu spuścizny Siemensa. Dwie rzeźby, znajdujące się w Berlinie i Monachium, wyposażone są w zintegrowane instalacje świetlne i dźwiękowe. Dzięki 5000 diod LED ich powierzchnie przekształcają się w cyfrowe elewacje mediów, którym towarzyszy kompozycja dźwiękowa opracowana przez Daniela Libeskinda we współpracy z kompozytorem Calebem Townsendem.

Wybrane prace i wystawy:

• ”Ngaren: Muzeum Ludzkości” — Rift Valley, Kenia (2024)
• ”Muzeum MO” — Muzeum MO, Wilno, Litwa (2018)
• „Szafir” — Berlin, Niemcy (2017)
• „Uniwersytet Leuphana” — Budynek Centralny, Lüneburg, Niemcy (2017)
• „Złoty 44” — Warszawa, Polska (2016)
• „Współczesne Muzeum Żydowskie” — San Francisco, Stany Zjednoczone (2008)
• „Duńskie Muzeum Żydowskie” — Kopenhaga, Dania (2004)
• „Studio Weil” — Port d'Andratx, Hiszpania (2003)
• „Imperialne Muzeum Wojny Północnej” — Manchester, Wielka Brytania (2001)
• „Dom Felix-Nussbaum” — Muzeum Historii Kultury, Osnabrück, Niemcy (1998)

O dziełach sztuki

Monumentalna rzeźba „Grupa Schwesterngroup” (Grupa Sióstr) Georga Baselitza stoi w atrium siedziby Siemens w Monachium od czerwca 2016 roku. Ta prawie czterometrowa, dwutonowa rzeźba z brązu przedstawia ściśle połączone trio kobiet stojących ramię w ramię. Zawiłości pracy stają się widoczne dopiero po dokładnej obserwacji. Rzeźba została najpierw wykonana z drewna, następnie odlana z brązu, a na koniec potraktowana specjalnym wykończeniem, aby stworzyć pożądaną czarną patynę. Według Baselitza grupa reprezentuje „zespół” symbolizujący jedność i solidarność. Utwór nawiązuje do ikonografii Trzech Łask — klasycznego motywu reprezentującego piękno, urok i radość. Baselitz reinterpretuje ten temat za pomocą potężnego i współczesnego języka wizualnego. Grupa postaci odzwierciedla również wizualne wspomnienia z dzieciństwa Baselitza w jego rodzinnym mieście Deutschbaselitz.

Wybrane prace i wystawy

• „Ostatnia dekada” — Muzeum Sakıp Sabancı, Stambuł (2024/2025)
• „Wyznanie moich grzechów” — Galeria White Cube, Londyn (2024)
• „Adler Barfuß” — Galeria Thaddaeus Ropac, Salzburg i Seul (2024)
• „Baselitz — Akademia” — Gallerie dell'Accademia, Wenecja (2019)
• „Georg Baselitz. Bohaterowie” — Muzeum Städel we Frankfurcie (2016)
• „Remiks” — Muzeum ALBERTINA, Wiedeń (2007)
• „Zero dla malarza” — Kunstverein Brunszwik (2006)

O dziełach sztuki

Czarno-białe fotografie Herlinde Koelbl przedstawiają czterech wybitnych badaczy naszych czasów: chemika Richarda Zare, immunologa Faith Osier, fizyka teoretycznego Wolfganga Ketterle'a i mikrobiologa Emmanuelle Charpentier. Na tych portretach każdy podmiot podnosi otwartą rękę w stronę aparatu - z wypisanym kluczowym przesłaniem z ich badań - tworząc uderzającą metaforę wizualną, która sprawia, że wgląd naukowy jest dosłownie „namacalny”. Te cztery portrety są częścią projektu fotograficznego Fascynacja nauką — 60 spotkań z czołowymi naukowcami naszych czasówpowstała w latach 2015-2020. Seria obejmuje portrety 60 światowej sławy naukowców i laureatów Nagrody Nobla, każdy pokazany w ich środowisku naukowym. Za pomocą swojego aparatu Koelbl bada szczególny związek między przedstawianymi osobami a ich dziedzinami studiów - ujawniając nie tylko ich wygląd zewnętrzny, ale także wewnętrzną pasję, która je napędza. Celowe użycie światła i cienia odgrywa kluczową rolę, podkreślając mimikę naukowców i nadając każdemu obrazowi głębię emocjonalną. Każde zdjęcie opowiada historię ciekawości, pragnienia zrozumienia i niestrudzonego dążenia do wiedzy.

O artyście

Herlinde Koelbl (*1939) jest uważany za jednego z najwybitniejszych niemieckich fotografów i filmowców dokumentalnych naszych czasów. Po studiach projektowania mody w Monachium, w latach 70. zwróciła się do fotografii i szybko zyskała uznanie dzięki swoim reportażom dla wiodących mediów, takich jak The Time, Rufa, i The New York Times. Koelbl zdobyła międzynarodowe uznanie dzięki swojemu długoterminowemu projektowi Ślady władzy (1991—1998), w którym fotografowała i przeprowadziła wywiady z 15 wpływowymi postaciami z polityki i biznesu w ciągu siedmiu lat. Powstała fotoksiążka zawiera przekonującą dokumentację tego, jak ludzie są kształtowani i zmieniani przez władzę i odpowiedzialność publiczną. Jej praktyka artystyczna koncentruje się na kluczowych tematach, takich jak natura i transformacja, struktury społeczne i rozwój indywidualnych osobowości. Charakterystyczne dla jej podejścia są projekty długoterminowe, często podążające za jej tematami przez wiele lat. Dzięki temu procesowi tworzy nie tylko potężne portrety, ale także wizualne narracje zmian osobistych i społecznych.

ZRÓWNOWAŻONY ROZWÓJ II charakteryzuje się płynnymi, półprzezroczystymi formami dryfującymi w przestrzeni z poczuciem nieważkości i ruchu. Miękkie odcienie zieleni, turkusowego, żółtego i beżu łączą się i nakładają się na siebie, tworząc głębię, rytm i delikatny przepływ wizualny. Zakrzywione linie wywołują prądy wiatru lub wody, sugerując lekkość i ciągłą transformację. Przezroczystość pozwala warstwom łączyć się, prawie jak cicha choreografia w przestrzeni. Paleta kolorów odzwierciedla tematy zrównoważonego rozwoju i natury: zieleń i turkusowy oznaczają wzrost i odpowiedzialność, podczas gdy żółty dodaje energii i optymizmu. Kompozycja przekazuje przejrzystość, otwartość i równowagę między technologią a naturą, zachęcając do refleksji nad odpowiedzialnością i myśleniem zorientowanym na przyszłość.

O dziełach sztuki

Instalacja fotograficzna Thomasa Strutha”Współrzędne: Wyselekcjonowana historia Siemens” (2017) powstał we współpracy z Siemens Arts Program i kuratorką Alexandrą von Stosch dla siedziby firmy Palais of Siemens w Monachium. Z około 2000 materiałów archiwalnych Struth wybrał 57 obrazów i połączył je ze swoimi własnymi zdjęciami wykonanymi w lokalizacjach Siemens w Berlinie, Erlangen, Forchheim i Alpharetta (USA). Jego wybór był zgodny z kryteriami tematycznymi, geograficznymi i chronologicznymi, ze szczególnym uwzględnieniem ludzi, którzy kształtowali firmę w różnych epokach. Podczas gdy jego nowe fotografie przedstawiają wnętrza techniczne w stonowanych tonach i wyraźnych kompozycjach, obrazy historyczne wydają się bardziej rozdrobnione, tworząc wizualne napięcie między precyzją dokumentalną a kontekstem historycznym. Rezultatem jest artystyczna refleksja nad rozwojem przemysłu, innowacjami technologicznymi i ewoluującą kulturą przedsiębiorczości.

Wybrane prace i wystawy

• „Natura i polityka” — Muzeum Guggenheima, Bilbao (2019); Martin-Gropius-Bau, Berlin (2016)
• „Thomas Struth: Fotografie” Metropolitan Museum of Art, Nowy Jork (2014)
• „Figura Ground” — Haus der Kunst, Monachium (2017)
• „Thomas Struth: Fotografie 1978—2010” — Muzeum Serralves, Porto; Whitechapel Gallery, Londyn; K20, Düsseldorf (2011)
• „Fotografie muzealne” — Hamburger Kunsthalle, Hamburg (1993)
• „Nieznajomi i przyjaciele” — Galeria Sztuki Ontario, Toronto (1995)
• „Dokument IX” — Kassel (1992) „Portrety” — Muzeum Sprengel, Hanower (1997)
• „Kierunki” — Muzeum Hirshhorn i Ogród Rzeźby, Waszyngton D.C. (1992)