Noce Festiwalowe Siemens

Opera Belcanto Maria Stuarda (1835) Gaetano Donizettiego opowiada o walce o władzę między dwiema historycznymi królowymi XVI wieku: Marią Stuart ze Szkocji i Elżbietą I. Anglii. Straszny fakt łączy te dwie kobiety razem na wieczność: Jedna z nich musi umrzeć. Śmiertelną wrogość ognia jedno pytanie: Do kogo należy angielski tron? Opera Belcanto Donizettiego oparta jest na tragedii Schillera Marii Stuart. Jednak jeszcze silniej skupia się na emocjonalnych stronach obu antagonistów, skompresowanych do ostatnich 24 godzin przed podpisaniem wyroku śmierci i egzekucją Marii. W tym krótkim czasie doświadczają każdej możliwej ekstremalności emocjonalnej: triumfalnej radości, depresji, dręczącej introspekcji, kuszenia wolności i paraliżującego strachu przed śmiercią. Nowa interpretacja Ulricha Rasche, która charakteryzuje się radykalną świadomością formy, przedstawia dwie królowe piosenki — Kate Lindsey i Lisette Oropesa — w gwiezdnych rolach Marii Stuart i Elżbiety I.

Obsada
Dyrygent: Antonello Manacorda | Reżyser: Ulrich Rasche | Orkiestra: Filharmonia Wiedeńska | Chór: Stowarzyszenie Koncertowe Chóru Opery Państwowej Wiedeńskiej | Czas trwania: 138 minut | Z udziałem: Kate Lindsey (Elisabetta), Lisette Oropesa (Maria Stuarda), Bekhzod Davronov (Roberto, hrabia Leicester), Aleksei Kulagin (Giorgio Talbot), Thomas Lehman (Lord Gugliman) Elmo Cecil)

Niedokończony „Singspiel” Zaide czerpie swoją trwałą moc ze swojego głęboko humanistycznego przesłania. Po raz pierwszy Mozart stworzył muzyczną i dramatyczną przestrzeń, aby wyrazić to, co uważał za słuszne i dobre: walkę z tyranią, transformacyjną siłą prawdziwej miłości, a przede wszystkim podstawowe ludzkie dążenie do wolności.
Pięć lat po skomponowaniu Zaide Mozart ponownie wykorzystał muzykę ze swojej niedokończonej Mszy c-moll, a konkretnie części Kyrie i Gloria do innego niekompletnego dzieła, kantaty Davide penitente.
Na Festiwal w Salzburgu 2025 Pygmalion i dyrygent Raphaël Pichon połączyli te rzadko wykonywane utwory, splacając je z innymi skarbami repertuaru Mozarta w humanistyczną mozaikę. Tutaj jednostka i wspólnota angażują się w dialog, podczas gdy ponadczasowa walka między cieniem a światłem jest w każdej chwili na nowo wyobrażana.

Obsada
Koncepcja i dyrektor muzyczny: Raphael Pichon | Choreografia: Evelin Facchini | Chor & Orchestra: Pygmalion | Czas trwania: 99 minut | Z: Sabine Devieilhe (Zaide), Lea Desandre (Persada), Julian Prégardien (Gomatz), Daniel Behle (Soliman), Johannes Martin Kränzle (Allazim) sowie Tommy Cattin i Sabrina Rocha (tancerze)

To była sensacja festiwalu w Salzburgu 2018: odważna produkcja Salome Romeo Castelucci w Felsenreitschule ze wspaniałymi obrazami. Duża liczba genialnych śpiewaków działała we wspaniałym otoczeniu, ale mimo to została przyćmiona przez inną: litewską sopranistę Asmik Grigorian jako tytułową bohaterkę. Nie tylko w przeważającej mierze zadebiutowała w roli, ale także zaśpiewała się w status nowej gwiazdy. Zdominowała wieczór gestami, krokami i „zapierającymi dech w piersiach rezerwami wokalnymi” i była odpowiednio celebrowana przez krytyków: „Spiegel napisał: „Jej nieskończony, potężny głos wywołujący gęsie, który niesie orkiestrę, przedstawiał wewnętrzny konflikt i duchowe udręki szukającej sensu Salome w wzruszający, zmysłowy sposób. Do tego dochodzi Grigorian dosłownie eksplodujący artystycznymi akcentami, które reżyser Romeo Castellucci precyzyjnie i w pełni mierzy. Nie ma jednak wątpliwości: osoba taka jak Grigorian, wypełniona po brzegi żywym talentem, nie może być kierowana w milimetrowym zasięgu. Wraz z dyrygentem Franza Welsera-Mösta zostali nagrodzeni owacjami po owacjach podczas premiery.

Obsada
Dyrygent: Franz Welser-Möst | Reżyser: Romeo Castellucci | Orkiestra: Filharmonia Wiedeńska | Czas trwania: 112 minut | Z udziałem: John Daszak (Herodes), Anna Maria Chiuri (Herodias), Asmik Grigorian (Salome), Gábor Bretz (Jochanaan), Julian Prégardien (Narraboth)

Puccinis Il trittico składa się z trzech jednoaktowych oper, z których każda przedstawia indywidualne losy ze świata, który wydaje się mieć mało nadziei. W Gianni Schicchi spotykamy krewnego, który prosi sprytnego Gianniego Schicchiego o pomoc w oszustwie testamentowym i ostatecznie zostaje oszukanym. Il tabarro, osadzona w przygnębiającym środowisku paryskim portowym, opowiada historię młodej Giorgetty, która rozpoczyna beznadziejny romans, aby uciec od duszącego małżeństwa z Michele; a Suor Angelica prowadzi nas do ponurego klasztoru, gdzie Angelica jest zmuszona odpokutować za pozamałżeńskie narodziny swojego syna. Swoją kompozycją Puccini przewiduje nowoczesność i nadaje indywidualne cechy muzyczne każdej ze swoich trzech jednoaktowych oper.

Obsada
Dyrygent: Franz Welser-Möst | Reżyser: Christof Loy | Orkiestra: Filharmonia Wiedeńska | Czas trwania: 170 minut | Z udziałem: Misha Kiria (Gianni Schicchi), Asmik Grigorian (Lauretta/Giorgetta/Suor Angelica), Enkelejda Shkosa (Zita/Frugola/Suora Zelatrice), Alexey Neklyudov (Rinuccio), Roman Burdenko (Michele), Joshua Guerrero (Luigi), Karita Mattila (Zia Princess), Hanna Schwarz (Badessa)

Film Hannesa Rossachera Jedermann Remixed. Jest to wykonanie klasyki Hugo von Hofmannsthala, która nigdy nie istniała w takiej formie: montaż wielu nagrań z różnych dekad skutkuje ekranowym, niepowtarzalnym zespołem Salzburg Jedermann. I chociaż wszyscy jego słynni członkowie grali na Domplatz, można ich oglądać tylko razem w tym śmiałym montażu różnych scen z całej historii produkcji. Ta produkcja ORF w edycji 2020 to kulturowo-historyczna łamigłówka, od Alexandra Moissi po Tobiasa Morettiego. Specjalnie stworzoną ścieżkę dźwiękową dostarcza światowej sławy muzyk Blues and Roots Hansa Theessinka.