Σε λιμάνια σε όλο τον κόσμο, η λάσπη είναι ένα μεγάλο πρόβλημα. Τόσο για τη ναυτιλία, η οποία δεν έρχεται με τα σκάφη όταν ο πυθμένας στα λιμάνια γίνεται πολύ ρηχός, όσο και για το περιβάλλον πρόβλημα.
- Η τεχνολογία βυθοκόρησης έχει αλλάξει ελάχιστα τα τελευταία 30 χρόνια, λέει ο Davoud Tayebi, ιδρυτής και CTO της Granfoss.
Όταν συλλέγεται η λάσπη, γεμίζεται σε μεγάλες φορτηγίδες ή δεξαμενές όπου το νερό που έρχεται με τη λάσπη διαρρέει και μεταφέρει τοξίνες πίσω στη θάλασσα.
— Οι μέθοδοι απομάκρυνσης της λάσπης συχνά επιδεινώνουν τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Σήμερα, μεγάλοι εκσκαφείς ή σκάφη βυθοκόρησης χρησιμοποιούνται για να σκάψουν στον βυθό. Αυτό προκαλεί τις περιβαλλοντικά επικίνδυνες ουσίες στη λάσπη να στροβιλίζονται προς τα πάνω και έξω στη θάλασσα. Είναι εξαιρετικά καταστροφικό για όλη τη θαλάσσια ζωή και για την ποιότητα του νερού τόσο σε τοπικό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο, εξηγεί.
Το έργο της αφαίρεσης της λάσπης πρέπει να επαναλαμβάνεται συνεχώς για να αποφευχθεί η απόφραξη των θυρών. Ειδικά σε λιμάνια που βρίσκονται στην έξοδο των ποταμών όπου τα ιζήματα μεταφέρονται από το ρεύμα και συσσωρεύονται σε υποβρύχιες όχθες ιζημάτων, ο κίνδυνος προσάραξης μεγαλύτερων πλοίων αυξάνεται.

Ο Davoud Tayebi (αριστερά) είναι ο ιδρυτής και CTO της Granfoss. Εδώ με την ομάδα από το λιμάνι του Ντράμεν και της Siemens.



