Niewygodna krzywa uczenia się wczesnego życia zawodowego

Jestem Iqro z Siemens Indonesia, obecnie pracuję jako profesjonalista ds. projektów komercyjnych. Większość mojego dnia polega na śledzeniu finansów i dbaniu o to, aby projekty pozostały na dobrej drodze — lub mówiąc prościej, próbuję przekonać SAP, Excel i Outlook do współpracy ze mną 😄 Jednocześnie jestem również częścią Program ASEAN firmy Siemens Commercial Apprenticeship (CAPAP), program dla stażystów, który łączy zarówno praktyczne doświadczenie, jak i możliwości uczenia się poprzez rotacje w różnych funkcjach biznesowych. Podczas którego miałem okazję pracować w działach Risk & Internal Control (RIC), Legal oraz Corporate Performance Controllingu.

I nagle wszystko uderzyło.

Wiele osób wyobraża sobie programy dla absolwentów jako amortyzowane doświadczenie, w którym powoli ułatwiasz życie zawodowe. Kiedy zaczynałem, szczerze oczekiwałem głównie wykładów i training. Zamiast tego okazało się, że balansuję rzeczywiste obowiązki operacyjne. To surrealistyczne uczucie, próbując zrozumieć wszystko, jednocześnie ufając zadaniom, które wywierają prawdziwy wpływ na biznes.

Nieznajomość stała się normą. Właśnie wtedy, gdy w końcu zacząłem czuć się komfortowo, następna rotacja skłoniła mnie do ponownego dostosowania się do nowych zespołów i nowych sposobów pracy. Czasami musiałem nawet uczyć się rzeczy poza moim wykształceniem finansowym.

Praca też nie była tak wykonalna, jak zaznaczenie listy rzeczy do zrobienia. Wymagało to więcej analiz i myślenia strategicznego, niż się spodziewałem, zmuszając mnie do szybkiego zastosowania tego, co wiedziałem o dziale. Wkrótce zarządzałem wieloma raportami i priorytetami. Zarządzanie czasem nie było już tylko umiejętnością; była to strategia przetrwania, a czasami wszystko wydawało się przytłaczające.

Mój osobisty przewodnik, jak zachować spokój wśród nieznajomości:

Najpierw napij kawę (lub ulubiony napój): Zatrzymaj się zamiast panikować. Ilekroć wszystko zaczęło wydawać się przytłaczające, zwykle piłem kawę, oddychałem i skupiałem się na wymyśleniu pierwszego kroku. Stresowanie nie pomaga!

Nie musisz sam wymyślać rzeczy: Na początku swojej kariery łatwo jest poczuć, że potrzebujesz wszystkich odpowiedzi. Ale szczerze, niektóre z moich największych momentów uczenia się pochodziły z prostego zadawania pytań. Pomogło mi to nie tylko szybciej się uczyć, ale pomogło mi również wydajniej wykonywać pracę zamiast siedzieć tam, próbując samodzielnie wszystko wymyślić. Moi mentorzy i koledzy byli niesamowicie cierpliwi i hojni w swoich wskazówkach, i ciągle przypominali mi, że nikt nie oczekuje, że będziesz wiedział wszystko od pierwszego dnia. Ważniejsze jest bycie ciekawym, otwartym na opinie i chęcią uczenia się.

Priorytet: Przy wielu terminach ważne jest, aby wiedzieć, co jest najważniejsze i pilne, i dotrzeć do nich jako pierwszy. Bądź zdyscyplinowany i unikaj pozostawiania rzeczy na ostatnią chwilę.

Baw się z tym dobrze! : Z biegiem czasu zacząłem cieszyć się żonglowaniem, ponieważ bycie ciekawym i chętnym do nauki sprawiło, że doświadczenie wydawało się satysfakcjonujące. Jakoś, widok mojego kalendarza powoli zamienia się w grę Candy Crush również stało się dziwnym źródłem motywacji. CAPAP naprawdę dał mi kontakt poza nauką w klasie. Jedną z najlepszych części programu byli zdecydowanie ludzie - od nauczycieli i starszych liderów po kolegów z różnych części Azji Południowo-Wschodniej. Budowanie tych połączeń i uczenie się z tak różnorodnych doświadczeń przyspieszyło mój rozwój w sposób, którego nigdy się nie spodziewałem.

Wniosek

Jeśli jest jedna odnośna prawda, którą podzieliłbym się z innymi profesjonalistami z wczesnej kariery, to jest to: nie myl bycia początkującym z niezdolnością. Rozpoczęcie kariery może wydawać się przytłaczające, ponieważ jest tak wiele do nauczenia się i tak wiele oczekiwań do nawigacji. Ale nikt nie zaczyna jako ekspert. Ludzie, których dziś podziwiasz, prawdopodobnie dotarli tam w ten sam sposób - jedno doświadczenie, jedna lekcja, i jedno wyzwanie na raz.