Geaggregeerde planning

Met als belangrijkste doelstellingen het minimaliseren van de kosten en het maximaliseren van de winst, omvatten de strategische doelstellingen van geaggregeerde planning:

Minimaliseer de investeringen in de voorraad — Software voor geaggregeerde planning zorgt voor een optimale balans tussen inspanningen om de kosten van voorraadbeheer en opslag te minimaliseren met inspanningen om te zorgen voor voldoende voorraad om te voldoen aan zowel onafhankelijke als afhankelijke eisen door middel van planning van materiële hulpbronnen.

Minimaliseer de vraag naar en schommelingen van het personeelsbestand — Software voor geaggregeerde planning maakt gebruik van gegevens uit vraagprognoses en materiaalplanning om een optimaal personeelsplan te berekenen — een plan dat de kosten van onboarding/ontslagen als gevolg van schommelingen in het personeelsbestand in evenwicht brengt met de kosten van inactiviteit en overuren van werknemers.

Maximaliseer de productiesnelheden en minimaliseer fluctuaties — Software voor geaggregeerde planning analyseert de productiecapaciteit ten opzichte van de vraagvoorspellingen om de totale productiesnelheid te maximaliseren en tegelijkertijd periodes van inactieve capaciteit te vermijden.

Maximaliseer het gebruik van faciliteiten en productieapparatuur — Software voor geaggregeerde planning houdt rekening met beschikbare productieapparatuur en -faciliteiten en streeft naar een maximaal gebruik gedurende de totale planningsperiode. Om deze doelstellingen te bereiken, kan software voor geaggregeerde planning gebruik maken van een van de twee benaderingen of een combinatie van beide benaderingen. De chase-aanpak probeert de productiecapaciteit af te stemmen op de vraag. Met deze aanpak past een fabrikant de inkoop en beschikbaarheid van middelen aan om gelijke tred te houden met schommelingen in de bestellingen van klanten (of bestellingen die op voorraad zijn). Deze aanpak stelt een fabrikant in staat om de voorraadniveaus te minimaliseren en het gebruik van hulpbronnen te maximaliseren. Toch heeft de fabrikant te maken met kosten die verband houden met capaciteitsaanpassingen: onboarding van personeel en ontslagen of onderbenutte vloeroppervlakte, bijvoorbeeld.

Aan de andere kant, de niveaubenadering om de productieplanning samen te voegen, worden de kosten van aanpassingen vermeden door de productiesnelheden stabiel te houden. Dit betekent dat de fabrikant voorraad opbouwt op momenten dat er minder vraag is om bestellingen te kunnen uitvoeren tijdens periodes van piekvraag. Als alternatief kan de fabrikant een stabiel niveau van personeel en productiecapaciteit handhaven en de productiviteit verhogen tijdens periodes van grote vraag. In beide gevallen heeft de niveaubenadering te maken met kosten die verband houden met voorraadbeheer, onbenutte capaciteit, inactieve werktijden en overuren van personeel, en andere kosten die verband houden met een fluctuerend gebruik van middelen.