Afval is een ontwerpfout: afval omzetten in waarde

Samenvatting van de aflevering

Wat als afval niet het einde van de levensduur van een product was, maar het begin van een nieuwe hulpbron? In deze aflevering van de Optimistische vooruitzichten Paul Coyne van Envetec, georganiseerd door Eryn Devola, Global Head of Sustainability voor Siemens Digital Industries, vertelt hoe technologie kan helpen om complexe afvalstromen om te zetten in waardevolle grondstoffen, te beginnen met kunststoffen voor eenmalig gebruik in de biowetenschappen en de gezondheidszorg. Coyne legt uit hoe de op chemicaliën gebaseerde technologie van Envetec verontreinigd laboratoriumafval kan behandelen zonder de kunststoffen te vernietigen, waardoor mogelijkheden worden gecreëerd voor terugwinning en hergebruik en tegelijkertijd mogelijk de CO2-uitstoot kan worden verminderd die gepaard gaat met traditionele, energie-intensieve verwijderingsmethoden.

Om afval om te zetten in een hulpbron is meer nodig dan technologie. Het vereist samenwerking in de hele waardeketen, steun van leiders en eerstelijnsmedewerkers, en een duidelijke businesscase waarin duurzaamheidsvoordelen, bruikbaarheid en economie in evenwicht zijn. Coyne bespreekt ook het belang van het ontwerpen van producten met het oog op het einde van hun levensduur en het gebruik van gegevens om de voortgang te meten. Zijn optimistische kijk? De groeiende toewijding van bedrijven aan duurzaamheid, investeringen in innovatie op het gebied van recycling en een nieuwe generatie werknemers die meer circulaire oplossingen verwachten, helpen de circulaire economie om te zetten van ambitie naar praktische realiteit.

Volledig transcript

Lauren Espin
Hallo, ik ben Lauren Espin, en dit is de podcast van Optimistic Outlook. Bedankt voor het luisteren. We horen veel over de circulaire economie. Het idee dat we afval kunnen verminderen door materialen en hulpbronnen langer in gebruik te houden. Het is een groot idee, maar hoe ziet het er in de praktijk uit? Hoe kan een bedrijf iets dat als afval wordt behandeld in één keer omzetten in iets nuttigs of zelfs waardevols?

Dus vandaag wilden we het specifiek hebben. Niet de circulaire economie als concept, maar één bedrijf, één afvalstroom, en de eigenlijke rekenkunde om daar anders mee om te gaan, wat het vroeger kost, wat het nu kost, en misschien wel het nuttigst, wie binnen een grote organisatie ja moet zeggen voordat dat kan gebeuren. Luister eens. Eryn Devola, Global Head of Sustainability voor Siemens Digital Industries, heeft een gesprek met Paul Coyne, CCO van en een bedrijf dat is opgericht om een moeilijke afvalstroom om te zetten in iets dat een faciliteit daadwerkelijk kan gebruiken.

Eryn Devola
Paul, hartelijk bedankt dat u hier bent. Laten we er meteen mee aan de slag gaan.

Wat was het ding dat u zag in een faciliteit dat u echt aan het denken zette over deze manier van streamen, en wat heeft u echt op dit gebied op gang gebracht?

00:01:25 — Van afvalstroom naar hulpbron

Paul Coyne
Allereerst hartelijk bedankt dat u me hebt ontvangen. Ik denk, weet u, als we ernaar kijken en als we naar afvalstromen kijken, ik denk, u weet wel, in de context van de geschiedenis van afval, dat iets was dat we altijd als onderdeel van het proces beschouwden, u weet wel, dus, u weet wel, Envetec of ons bedrijf bestaat op het gebied van biowetenschappen en gezondheidszorg en in die gebieden en in die industrie, de afvalstroom, weet u, natuurlijk moest presteren een proces en een functie. Er werd heel, heel weinig nagedacht over wat er gebeurde toen hij het product gebruikte en u weggooide, OK. Dus u zou extraheren, verdelen. U zou gaan schimmelen, u zou gebruiken en absoluut weggooien. Het hele lange proces is dus verspild. Hoe gebruiken we dat? Hoe het presteert is gevoelig. Is dat specifiek. Functioneert een prestatie. Maar als het dan wordt gebruikt, wordt het weggegooid. Dan gebeurt er eigenlijk heel weinig denkproces over wat er gebeurt als het in de vuilnisbak terechtkomt. Ik denk dat voor ons als bedrijf en als leerlingen in dit soort regio's of in deze sector, wij, u kijken naar wat uw klantenbestand doet.

Weet u, u leert waar ze om vragen. En soms is de beste les die u leert, wat er gebeurt in de sector waar we de, u weet wel, de overgang van misschien afval als probleem naar afval als troef oplossen, waarbij we in eerste instantie naar klanten keken en zij, u weet wel, ingewikkelde afvalstromen namen, waardoor ze eenvoudiger werden.

Dat maakte een weg mogelijk naar meer terugwinnings- en recycleerbare systemen met een gesloten kringloop. Dat werd mogelijk gemaakt door, denk ik, door technologie. Enkele goede voorbeelden, bijvoorbeeld, waren in de voedingsindustrie stromen, u weet wel, polystyreenafvalstromen die, u weet wel, bestemd waren om te worden verbrand wanneer u ze decompenseerde, ze door een mechanisch proces hebben geleid, en die ze vervolgens bijvoorbeeld in staat stellen om terug te keren naar een op polymeer gebaseerd terugwinningsproces.

En dat veranderde onze houding als bedrijf door te zeggen: OK, ja, we hebben een of andere vorm van ondersteunende technologie, maar die technologie opent een hele wereld van polymeerterugwinning. Dus voor mij persoonlijk, en ik denk als bedrijf, was dat de eerste keer dat we hiernaar keken en we zeiden, u weet wel, dat er een mogelijkheid is om grondstoffen terug te winnen, met name kunststoffen voor eenmalig gebruik, die in die industrie intensief en intensief worden gebruikt.

Eryn Devola
Dus, ik bedoel, het is echt een paradigmaverschuiving, juist, van dit zien als een afvalstroom naar een grondstofstroom.

00:03:56 — Kunststoffen voor eenmalig gebruik en circulaire systemen

Paul Coyne
Absoluut. Dus, weet u, als u teruggaat in de geschiedenis van dit soort algemene industrie, of het nu gaat om biowetenschappen of gezondheidszorg, als u teruggaat naar de jaren 60 en 70, dan zou veel van het afval en de producten die werden gebruikt, u weet wel, typisch glaswerk zijn geweest, u weet wel, dat bijvoorbeeld gewassen zou zijn, zou zijn gesteriliseerd.

In de loop van de decennia is dat meer overgegaan op plastic voor eenmalig gebruik, naar plastic voor eenmalig gebruik, om, weet u, om vaak goede redenen, productgebruik, redenen van steriliteit en bruikbaarheid. Maar daar zijn kosten aan verbonden, toch? Zoals ik al zei, u haalt er dus een heel, heel waardevol bezit en een hulpbron uit. Weet u, u gebruikt een echt extrusieproces, u vormt het om het te verdelen, u gebruikt het.

Maar vaak wordt dat materiaal gedurende misschien 1 of 2 dagen of een aantal dagen gebruikt, en dan belandt het in een gereguleerde medische vuilnisbak of is er een biorisico geweest en het is bestemd voor verbranding. En ik denk dat dat het punt is waar, weet u, er een paradigmaverschuiving moest plaatsvinden waarbij, u weet wel, de wereld is overgestapt op het gebruik van deze technologie, technologie voor eenmalig gebruik.

Ik denk niet dat het een verhuizing is, want u weet wel, u hebt arbeidskosten. Zoals ik al zei, hebt u andere overwegingen op het gebied van productgebruik, productkenmerken en productvoordelen die moeten worden toegepast in zeer, zeer sterk gereguleerde sectoren. U moet dus denken: OK, verspilling is onvermijdelijk, maar wat niet onvermijdelijk is, is hoe we naar die hulpbron kijken en wat er in de toekomst met die hulpbron kan gebeuren, als we de juiste technologie en de juiste processen gebruiken om deze producten en hulpbronnen terug te brengen in systemen met een gesloten kringloop.

Eryn Devola
U hebt dus een paradigmaverschuiving van de afvalstroom als hulpbron. En dan hebt u ook nog de technologie die dat soort dingen samenbrengt om dat mogelijk te maken.

00:05:49 — Het afvalecosysteem en de gegevens

Paul Coyne
Afval is een, denk ik, een ecosysteem van bedrijven, toch? Er bestaat dus eigenlijk niet zoiets als een onderdeel of een ketting in die link met de oplossing.

OK. U hebt dus de grondstoffen, de fabrikanten van de producten, de gebruiker, het bedrijf. U hebt, u weet wel, facilitair management. U hebt ondersteunende technologieën zoals de onze. U hebt, weet u, platforms zoals de Siemens Insight Hubs om die gegevens vast te leggen en vast te leggen. U verplaatst dat naar een. U weet wel, mechanische recycling, potentieel geavanceerde recycling en helemaal terug naar het begin. Toch?

Het is dus niet zo, u weet wel, u kunt deze problemen niet afzonderlijk oplossen. Dus om uw kleine schakel in de keten te laten werken, moet u de volledige mogelijkheid begrijpen van de toekomstige link en de link uit het verleden in dat proces. En als u in dat proces de link verbreekt, dan wordt het heel, heel moeilijk om uw doel te bereiken.

Eryn Devola
Dus misschien kunt u ons uitleggen hoe dit zou hebben gewerkt bij een van de klanten of bedrijven waarmee u werkt, wat de paradigmaverschuiving was, hoe u hen hebt kunnen helpen om door te komen? We hoeven niet over namen te praten. We worden gewoon een beetje specifieker over misschien een voorbeeld van waarbij dit echt een veel meer circulaire manier laat zien, echt een voorbeeld is.

00:07:11 — Recyclage van laboratoriumafval

Paul Coyne
Ja. Kijk, er zijn ingewikkelde voorbeelden waarbij ik denk dat het een heel, heel eenvoudig en duidelijk voorbeeld is op het gebied van, u weet wel, QC-microbiologie bijvoorbeeld. QC-microbiologie wordt dus gebruikt in vrijwel elk product waarvan u weet dat u het gebruikt. Dus wat is cosmetica, een voedings- en drankproduct in de gezondheidszorg? Weet u, medicinale microbiologie, hoe dan ook, QC-microbiologie maakt de wereld effectief veilig, toch? Het maakt uw product veilig, uw geneesmiddel veilig. Weet u, het maakt uw voedsel veilig. Het maakt cosmetica veilig. Maar daarvoor zijn kosten verbonden, toch? Dat kost, weet u, we hebben tonnen en tonnen laboratoria over de hele wereld. Ze nemen een platform. Ze zullen testen op zaken als indicatororganismen, organismen, ziekteverwekkers, enzovoort.

Nogmaals, grote hoeveelheden plastic voor eenmalig gebruik. Juist. Dus we gaan terug naar de jaren 50 en 60. Iedereen heeft wel eens gehoord van een petrischaal. Petrischalen waren gemaakt van plastic of, sorry, ooit gemaakt van glas. Daarna zijn we verder gegaan. En ze worden gebruikt van of gemaakt van plastic, plastic voor eenmalig gebruik, voornamelijk polystyreen. En opnieuw met een goede reden. Toch?

De verwerkingscapaciteit, het gebruiksgemak en de steriliteit zijn geconcentreerd op de test, niet op het testplatform. En als u verder gaat en dat doet u, dan doet u de volgende. Ik denk bijvoorbeeld aan een bedrijf dat dat doet, een heel erg groot lineair proces in het QC-laboratorium voor microbiologie, gekocht door een, u weet wel, een gesteriliseerde petrischaal. Breng het naar het laboratorium, voer de QC-test uit. Nadat dat proces is afgelopen. Dat product is bestemd voor autoclaveren of verbranding in een compleet, zeer koolstofintensief proces wat betreft, u weet wel, de werkelijke koolstoftoevoer om water of stoom 221 graden te houden, ladingen en ladingen water. En dus, weet u, veel logistiek, maar wat eigenlijk het nadeel is van dat lineaire proces is dat er middelen verloren gaan. Toch? Het kan dus niet worden teruggehaald, kan niet opnieuw worden gebruikt, het gaat een beetje terug naar een op polymeer gebaseerde economie, die van dichtbij open kringloop is. Daar houdt de mogelijkheid gewoon op. Dus dit bedrijf, weet u, om welke reden dan ook, is orde natuurlijk een bedrijfsdoel, of het nu gaat om een persoonlijk doel of een economisch doel. Wat de motivatie ook was, ze vonden dat dit moest stoppen. Een ondersteunende technologie zoals onze technologie, Envetec Generations-technologie bijvoorbeeld, vervult dus niet op warmte gebaseerde, chemische technologie nog steeds de functie om de stroom veilig te laten, maar vernietigt deze niet en zorgt ervoor dat het eindproduct op enigerlei wijze wordt vernietigd. Daarom kunt u dat product opnieuw invoeren in een release-economie. Dat is dus een voorbeeld waarbij we honderden tonnen afval hebben dat bestemd is voor verbranding volgens een lineair proces dat openstaat voor een nauwkeurige technologie.

U hebt veel samengewerkt met de fabrikanten van deze producten. De grondstof is teruggestuurd en keer op keer is aangetoond dat het mogelijk is om dit product opnieuw te vormen en te reproduceren. En dat is heel inspirerend. Het is best, weet u, cool om te zien dat een product zijn levensduur zou kunnen en zou kunnen beëindigen met de mogelijkheid om terug te gaan als een tweede, en mogelijk derde en vierde voor een cyclus in een product dat in feite gewoon een product is voor eenmalig gebruik en hergebruik.

Eryn Devola
Of het was in ieder geval een product voor eenmalig gebruik en hergebruik.

Paul Coyne
Dat is precies juist.

00:11:08 — Zakelijke drijfveren en steun van belanghebbenden

Eryn Devola
Weet u, ik denk erover na en u kunt iemand in de organisatie vinden die de inspiratie heeft, maar waar wordt de beslissing genomen? Gebeurt dat vanuit het oogpunt van duurzaamheid, vanuit een zakelijk oogpunt, vanuit het oogpunt van inkoop. Wat zijn volgens u de drijfveren voor deze paradigmaverschuiving van het zien van dit als een afvalstroom naar een hulpbron?

Paul Coyne
Ja, dat is een goede vraag. Dus, weet u, motivatie komt overal vandaan. U weet wel, het is niet noodzakelijk afkomstig van, weet u wel, denk ik uit een bepaald gebied in een organisatie komt de motivatie soms van het niveau van de C-suite, u weet wel, de zeer duidelijke en voor de hand liggende doelstellingen om stortplaatsen te vermijden, CO2-reductiedoelstellingen, emissiedoelstellingen van scope één die nodig zijn om die doelen te bereiken. Dus dat wordt van boven naar beneden aangedreven.

Vaak zijn het, u weet wel, mensen of managers op het gebied van duurzaamheid die in de organisatie naar de afvalstromen van de VS kijken, soms kent u de voor de hand liggende manier van stromen of het laaghangende fruit, misschien zoals postindustrieel afval of zaken zoals verpakkingen en papier die al gedaan zijn. OK, dus het bedrijf moet nu verder gaan met een van de meer complexe streams die we hier moeten behandelen.

Daar komen we binnen. We hebben allemaal gewoon te maken met een complexe stroom, niets is ooit eenvoudig, maar we hebben te maken met een complexe verspilling. De bedrijven waarmee we zaken doen zijn meestal, u weet wel, een groot biofarmaceutisch bedrijf, een groot voedsel- en voedings- en drankenbedrijf. Dat is dus een complex besluitvormingsproces met veel verschillende belanghebbenden, u weet wel, van de C-suite tot toen tot het middenkader.

Maar het is ook heel leuk dat mensen op de bank, u weet wel, jonge mensen die hun carrière zijn begonnen, die op de bank werken of in deze laboratoria werken, de verwachting buiten de branche hebben gebracht die ze elke dag adopteren. Zeker, de gedachte om een plastic fles mee te nemen en die in een vuilnisbak te stoppen is hen zo vreemd dat als ze in de industrie komen, ze zeiden: „Dat is vreemd aan. Toch? We moeten het dus anders doen, op een andere manier doen. Dus om uw vraag te beantwoorden, ik heb geen goed antwoord voor u. Behalve dat elke stakeholder in een organisatie daar een bijdrage aan levert. De motieven kunnen van economische aard zijn. Ze kunnen gericht zijn op duurzaamheid, ze kunnen gericht zijn op bruikbaarheid. Maar wat de motivatie ook is, het eindigt meestal in een behoorlijk cool resultaat op het einde.

Eryn Devola
Dus ik denk dat we een beetje hebben gehoord waar de motivatie vandaan komt, maar ik ben er zeker van dat u in uw werk veel van de bezwaren hoort. Dus wat zijn de dingen die misschien bezwaren zijn die op het eerste gezicht klinken, die misschien op weerstand lijken? En wat zijn echt de problemen die u gaandeweg moet overwinnen?

00:13:53 — Sustainability, bruikbaarheid en economie

Paul Coyne
Ja, dat is een terecht punt. Weet u, wanneer u een proces verandert, als u weet wel, van een oude methode naar een nieuwe methode of naar een nieuwe manier van werken, zult u vaak vaak bezwaren lezen. Wat wij als organisatie doorgaans begrijpen. Als u commercieel succesvol wilt zijn, moet u boompoten op de kruk hebben.

OK. De eerste stap draait dus om de voordelen op het gebied van duurzaamheid die we daar heel, heel hoog in het vaangeschreven hebben. OK. We zouden dus mogelijk 90% van de koolstofequivalenten uit een proces kunnen halen door dat gewoon te doen. Logisch. Juist. U verbrandt het niet, u stoomt het niet. U behandelt het en u herstelt het. Het is dus logisch. U weet dat de voordelen op het gebied van duurzaamheid worden behaald, toegankelijk zijn en kunnen worden gemeten, wat ongelooflijk belangrijk is.

Het tweede negatieve punt is nog steeds de bruikbaarheid. Waar gaat de technologie heen? Dit was mogelijk een vuilnisbak die gisteren werd opgehaald. En er is van de ene op de andere dag een nieuwe of lege vuilnisbak op deze plek gezet. Juist.

Het komt dus vaak voor dat als u met iemand praat, ze niet eens weten wat er gebeurt met de to the way string. Dus waar staat het, waar bevindt het systeem zich? Waar bevindt de technologie zich? Wie beheert dit? Weet u, deze andere organisatie voor facilitair beheer is dat, u weet wel, mensen ter plaatse, hoe dan ook. Het is een afweging die moet worden gemaakt. En het derde punt is een economisch argument. Er is altijd een economisch argument. En als u ons niet negeert of als u het negeert, weet u, het is er gewoon altijd, toch?

Weet u, het kan mogelijk iets meer of iets minder kosten. Maar als u tien keer zo duur bent, dan is dat een bezwaar. Daarnaast zijn er nog enkele voorwaarden waaraan u moet voldoen, en dat kunnen soms bezwaren zijn. En dat is bestuur. In bepaalde landen kan verbranding bijvoorbeeld in wetgeving worden vastgelegd, terwijl u in andere landen misschien de mogelijkheid hebt om alternatieve methoden te gebruiken, bijvoorbeeld chemische sterilisatie of elke andere technologie die niet zo hard en snel is, zelfs in de VS, kunt u, weet u, de federale Amerikaanse EPA-goedkeuring krijgen, maar in elke staat doet u dat anders. Weet u, Californië zou het heel anders doen dan Texas. We zullen het heel anders doen dan New York en Massachusetts. Dat kan dus een bezwaar zijn. Het kan iets zijn dat wij als bedrijf natuurlijk zijn, weet u, als we beginnen, kijken we naar, u weet wel, de weg van de minste weerstand. Ons is een belangrijke marker voor ons. De EU is een belangrijke markt voor ons.

Maar we zullen kijken, weet u, waar is het probleem. De meest acute. Waar zien we, waar is de motivatie het grootst? En dan helpen eventuele wettelijke belemmeringen ons wel of maken ze bezwaar tegen onze verhuizing naar dit gebied, naar deze regio. Als dat niet het geval is, gaan we verder. Als dat het geval is, en we denken dat de markt juist is, investeren we in de regelgevende mensen om die goedkeuring te krijgen.

Tot nu toe zijn we succesvol geweest. Ik vind het leuk om te zeggen dat de tijdlijnen erg snel zijn en dat sommige staten dat wel zijn, andere niet. Maar uiteindelijk is het voordeel er wanneer u voor onszelf als bedrijf bevestigt dat we iets goed doen. Wanneer bedrijven en staten de technologie ook goedkeuren.

00:17:22 — Gegevens gebruiken om herstel te meten

Eryn Devola
Paul, ik begrijp dat u begon als hardwarebedrijf, maar nu doet u steeds meer zaken op het gebied van software. Kunt u daar even over praten?

Paul Coyne
Ja, absoluut. Dus, weet u, het hele besluitvormingsproces wordt vaak bepaald door gegevens. Dus weet u, waar ook alweer, wat is het niveau van de C-suite. U weet dat we het hebben over het vermijden van stortplaatsen. We kijken naar Cop 1-emissiereductie van water, vermindering van vermogen, kijkend naar, u weet wel, polymeersamenstellingen van

bouwmaterialen die via deze faciliteiten worden gebruikt. En die gegevens zijn ongelooflijk nuttig. Het is nuttig als rapportagetool, maar ook als rapportagetool als motivatietool. Dus als we rapporteren, weet u wel, wanneer we voldoen aan de vereisten, bijvoorbeeld het CSRD-rapport, moet u benchmarken en vervolgens kijken naar de reducties ten opzichte van voorgaande jaren. Dus dat is waar, weet u, partnerschappen met Siemens en Insights Hub heel, heel nuttig zijn geworden.

Ons eigen product Generations Connect zal benchmarken ten opzichte van oude methoden. Als u kijkt naar, weet u, recyclingpercentages, energiereductie, waterreductie, dan is dat natuurlijk ook veel motivatie van onderop. Dus het middenkader en de daadwerkelijke uitvoerders van het project. U kunt dus fysiek aan iemand laten zien dat deze hoeveelheid afval vorig jaar bestemd was om te worden gestort of verbrand. Dit jaar hebben we dit teruggevonden.

Dit is een deel dat weer is gebruikt voor het terugwinnen van hulpbronnen. Dat is ongelooflijk belangrijk.

00:19:05 — Producten ontwerpen voor het einde van hun levensduur

Eryn Devola
We hebben het vandaag een beetje over het onderwerp van dit gesprek: verspilling is een ontwerpfout. En misschien is mijn vraag aan u wat we hadden moeten doen bij het begin van deze producten? Of wat moeten we doen bij het ontwerpen van nieuwe producten om ervoor te zorgen dat we bereid zijn om anders naar deze bronnen te kijken,

Paul Coyne
Daar komt altijd nog de complexiteit van de rijsreeks bij. Dus zelfs als het een heel, heel eenvoudig product is, voert u een test uit, bijvoorbeeld, op de aanwezigheid van een bepaald virus, een bacterie of een schimmel, wat de doorstroming nog ingewikkelder maakt. OK. Daar moet u dus mee omgaan. Regel dat eerst, toch? Dus hoe complex en complex het product ook is, de complexiteit hoort bij het proces.

U moet dus eerst het proces afhandelen, OK. Beschouw dat dus als een vereiste om de vraag te beginnen. En dan is het tweede deel van die vraag wat we anders moeten doen. Dus dat zijn de dingen die we anders kunnen doen. Juist. Producten zijn ontworpen voor gebruik op de juiste manier. Ze zijn ontworpen met verschillende functies.

Ze zijn ontworpen met voordelen. Als bedrijf weet u dat het zinloos is om bijvoorbeeld iets te produceren, zo eenvoudig als een bloedbuis, als het echt, heel recyclebaar is, maar het is niet steriel en het lekt, enzovoort. OK. Het moet dus zijn functie nummer één uitvoeren. Maar er zijn aspecten van producten die belachelijk zijn. Zoals u weet, dat ze zijn gebouwd voor meer marketingdoeleinden dan voor gebruiksvriendelijkheid. Dus zelfs soortgelijke, u weet wel, polymeren die in meerdere producten zitten die verschillende kleuren hebben, waardoor de recycleerbaarheid en bruikbaarheid van die producten onmiddellijk naar beneden in de waardeketen worden gebracht. Dus als het een kleur is die u bijvoorbeeld niet naar een andere kleur kunt overschakelen, weet u wel, maar door een ander soort rolkleur toe te voegen, dan zal dat nooit zo zijn. Dan voegt dat complicaties toe aan de, aan het product. Het ontwerpen van een product voor recycling is in theorie dus, weet u, echt, u weet wel, ambitieus. En er zijn honderd stappen die genomen kunnen worden om iets beter recycleerbaar te maken. Het moet wel ontworpen zijn voor gebruik. Dat is de primaire functie. Maar ik denk eenvoudigere producten die ontworpen zijn en op de een of andere manier de levenscyclus van het product en de, u weet wel, binnen die productmarketingafdeling van bijvoorbeeld een diagnosebedrijf. Ik ben er vrij zeker van dat als u daarbij zit of in detail zit, de overwegingen, u weet wel, het gebruiksgemak, de specificiteit, de gevoeligheid en de tijd tot het resultaat zijn. En er is eigenlijk niet veel aandacht besteed aan, weet u wel, wat er met dit product gebeurt als het in de vuilnisbak terechtkomt. En hoe kunnen we, weet u, iets doen om dat product beter recycleerbaar en beter terugwinbaar te maken? En dat is een gesprek dat waarschijnlijk begint, begint te gebeuren. Maar als dat 50 jaar geleden zou gebeuren, zouden we vandaag in een vergelijkbare situatie kunnen zitten.

Eryn Devola
En ik denk dat dat een van de dingen is waar we een beetje mee worstelen, is dat wanneer we producten ontwerpen, we verder willen nadenken. We willen die vereisten erin opnemen om te blijven kijken wat die vereisten zijn voor het product, niet alleen in die set functies, maar ook in die set aan het einde van de levensduur. Ik denk dat dat iets is waar we samen in onze bedrijven mee worstelen over hoe we het beste met die vereisten kunnen omgaan, die vereisten begrijpen en ze vroeg in het proces op papier kunnen krijgen.

Paul Coyne
Absoluut. Absoluut.

00:22:48 — Eén grote vraag

Eryn Devola
Paul, het was een geweldig gesprek vandaag, en we eindigen elke aflevering graag met één grote vraag: wat is uw optimistische kijk? Wat is er de afgelopen jaren veranderd waardoor u denkt dat we de goede kant op gaan?

Paul Coyne
Om te beginnen wil ik zeggen dat ik het gevoel heb dat alles de goede kant op gaat. Ik beschouw mezelf als een optimistische realist. Juist. Echt waar, en er zijn een aantal dingen die me, weet u, het gevoel geven dat we de goede kant op gaan. De eerste die ik zou willen zeggen is dat het bestuur is veranderd, dus voor grote bedrijven zijn initiatieven zoals CSRD binnengekomen. De bedrijven moeten deze zaken serieus nemen.

Het is niet alleen iets dat leuk is om te hebben. Het is iets dat nodig is om te hebben. Er zijn dus echte initiatieven die het gelijktijdig belonen van goed gedrag en bestraffing van goed gedrag ontdekken. Als we dat niet doen, als we het aantal missies dat verband houdt met het proces dat bedrijven starten in plaats van een, u weet wel, een symbolisch gebaar, niet wegnemen en verminderen, begint het bedrijf echt een duurzaamheidsstrategie te verankeren in een C-suite, wat echt heel belangrijk is.

Ik heb het grootste deel van mijn carrière in de diagnostische wereld doorgebracht, en pas in de laatste 4 tot 5 jaar ben ik lid geworden van het team van Envetec, en ik kan zelfs zien dat er in de afgelopen 4 of 5 jaar vooruitgang is geboekt. En dat is echt geweldig om dat te zien. Toch?

Ik zou zeggen dat het tweede deel van het totaalbeeld dat me nogal optimistisch maakt, is dat er wordt geïnvesteerd in dit soort bedrijven, want er is mechanische geavanceerde recycling. Er is een zeer sterke focus van fabrikanten. En wat betreft de uitgebreide producentenverantwoordelijkheid, dat was zoiets als een soundbite. Dat is vijf jaar geleden. Dat is vandaag de dag echt. Toch? Bedrijven zien dus niet alleen in dat dit nodig is, maar ze zien ook de commerciële voordelen ervan. OK. Dus als ik een platform of oplossing kan bieden voor uw product aan de voorkant, maar ook een oplossing aan de achterkant van het product waar het naartoe is gegaan, dan is de kans groter dat ik uw product aan de voorkant gebruik.

Bedrijven beginnen daar dus op te bezuinigen. Absoluut. Ik kan u het product verkopen, maar ik kan u ook helpen het probleem aan de achterkant op te lossen. En dat is echt, dat is echt. En het laatste dat me optimistisch maakt, is dat ik al 25 jaar bezig ben met een carrière. Met een beetje geluk heb ik nog 25 jaar te gaan.

Dus de mensen die nu naar de industrie komen, zoals ik al zei over, u weet wel, de laboranten die binnenkomen. Ze komen binnen met de gedachte dat dit niet acceptabel is. Dus over 25 jaar zullen de jonge afgestudeerden die naar de industrie komen, een besluitvormende rol spelen. Het is dus niet zo dat, u weet wel, het besluitvormingsproces om strategische maatregelen te verankeren, zoals ik zou zeggen, aan het verdwijnen is.

Ik zou zeggen dat het met de jaren steeds sterker wordt. Om mee te nemen is het goed om boodschappen te doen, commercieel gezien goed, maar goed. En ik denk dat alleen al vanuit het oogpunt van haters en mensen, ik denk dat het de goede kant op gaat.

Eryn Devola
Ik vind het geweldig, Paul.

Dit is echt interessante technologie. En ik weet dat veel van onze luisteraars misschien meer willen weten. Waar zou u ze heen sturen?

00:26:21: —Laatste gedachten

Paul Coyne
Waarschijnlijk kunt u het beste naar de website gaan. Envetec.com. En daar is echt interessante informatie te vinden. Er zijn veel casestudies, wat werk hebben we natuurlijk gedaan met BD, met Nord Wells, Scottish Water, ongelooflijke casestudies die niet alleen theoretische processen hebben aangetoond, maar ook praktische processen en hoe u daadwerkelijk iets kunt omzetten van wat we hopen dat er gebeurt naar wat er in het echte leven gebeurt. Dus dat is echt een goede plek om misschien wat meer te weten te komen over de technologie, raad ik aan.

Eryn Devola
Hartelijk dank dat u vandaag bij ons bent gekomen.

Paul Coyne
Leuk om elkaar te ontmoeten. Bedankt.

Lauren Espin
Bedankt dat u naar deze aflevering van The Optimistic Outlook bent gekomen. Kijk zeker uit voor meer gesprekken met leiders die technologie vormgeven voor een betere toekomst. Abonneer u alstublieft op de Optimistic Outlook, waar u ook naar uw podcasts luistert, en zorg ervoor dat u de podcast deelt met een vriend of collega.